Historia:
Kamień znaleziono w r. 1856 terenie Kuregård, leżący jako rodzaj kładki. Poprzednio służył podobno jako podstawa ”małego młyna, stojącego na dość wysokim wzgórzu (wzgórze Kure), tuż przy wspomnianym gospodarstwie”. Wzgórze to jest naturalnie powstałym łagodnym wzniesieniem, z wieloma pozostałościami po ciałopalnych grobach jamowych z ok. r. O n.e. oraz kilkuset lat później, z którymi kamień runiczny nie miał związku. W r. 1857 przeniesiono go na cmentarz w Klemensker i obecnie znajduje się na cmentarzu, w najbardziej północnym zakątku między nawą a prezbiterium. Trzy najniżej umieszczone runy są pod powierzchnią ziemi.
Opis:
Bardzo gruboziarnisty szary granit. Wysokość (od początku inskrypcji) 190 cm.
Napis głosi:
”Svend i Kæld wznieśli ten kamień dla ich ojca Julgera (?)”. Kolejność napisu, czytanego od dołu w górę, a następnie od lewej do prawej, jest typowa dla przedchrześcijańskich kamieni runicznych.
