Historia:
Ten fragment kamienia runicznego składa się z dwóch części. Większą, będącą częścią fundamentu kościoła znaleziono w r. 1882 podczas jego wyburzania. Mniejszą – rok później.
Większą część, a zarazem podstawę kamienia, postawiono na cmentarzu.
Obecnie jest wmurowana w zewn. część cmentarnego muru, 3 m na wschód od wschodniego słupa przy północnym wejściu. Część mniejszą wmurowano tuż ponad większą.
Opis:
Gruboziarnisty czerwonawy granit, z licznymi czarnymi ”ziarnami”.
Wysokość ponad ziemią 148 cm (obie części), lecz pierwotnie były wyższe.
W inskrypcji czytelne jedynie dwa słowa: ”Asser i…”.
Napis jest wyryty w figurze węża, połączonej węzłem ”precelkowym”, identycznie jak na kamieniu Brogårdstenen.
