Historia:
Dwie części, obie wyciosane w kształcie prostopadłościanu, dolna część nieopisana. Znaleziono je w r. 1888 po pożarze plebanii rok wcześniej.
Obecnie obie części wmurowane w północny odcinek zewn. części przycmentarnego wału, między dwoma innymi kamieniami runicznymi. Widoczna jest tylko jedna strona.
Opis:
Gruboziarnisty czerwony granit. Wysokość nad ziemią 64 cm (obie części). Można przyjąć, że kamień miał podobną formę i układ inskrypcji jak Lundhøjstenen.
Po jednej stronie widoczne są pojedyncze runy: " ... str: auk:..".
